Jûjî

debengî

navdêr
  1. rewşa debengbûnê, bêaqilî, gewcî, fodilî, bomiktî, çopikî, xêtî, xêtikî, xêvtî, xêviktî, evdalî, ehmeqî, xêtiktî, balekî, qewetî, nazdan, kawikî, gêjiktî, xêvokî, evdalokî, dînikî, filqî, bomikî

    en
    folly
    tr
    öküzlük / aptallık / gerzeklik / hamakat

Etîmolojî

Ji debeng + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

debengî — ferhenga kurmancî · Jûjî