navdêr
navbeynkarî, kar di navbera du yan hin kesan de bi cih anîn, karê delalan, delalî, delalîtî, delaltî
- tr
- sapınç / delalet / dalâlet
Etîmolojî
Ji erebî [Peyv?]: delal (2) + -et
delalet
/dɛlɑːˈlɛt/
/dɛlɑːˈlɛt/
navbeynkarî, kar di navbera du yan hin kesan de bi cih anîn, karê delalan, delalî, delalîtî, delaltî
Ji erebî [Peyv?]: delal (2) + -et