Jûjî

dengdar

/dɛnɡˈdɑːɾ/

1.rengdêr
  1. tîpa ku pêdiviya wê bi dengekî vekirî ve heye, tîpên bêdeng

2.navdêrmêza
  1. dengdarên kurmancî ev in:

    de
    Konsonant
    en
    consonant
    nl
    medeklinker
    tr
    sesli, sesli harf, ünlü, vokal

Mînak

  • Dengdar ew tîp in ko bêyî arîkariya dengdêrekê nikarin ji devê me derkevin û dengekî musîqayî bînin pê.

Etîmolojî

Ji deng + -dar.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.