Jûjî

deyn

/ˈdɛjn/

navdêrnêrza
  1. Qerz, tiştê kesekî daye kesek din lê divê kesê wergir dîsan wî tiştî li xwedanê tiştî vegerrîne (bi taybetî pare).

    de
    Anleihe / Darlehen / Kredit
    en
    debt
    nl
    lening
    tr
    borç / kredi / ödünç / istikraz
  2. borç / kredi / ödünç

    de
    Darlehen / Kredit
    en
    loan
    nl
    lening

Mînak

  • Wan bi deyn didane hevdu (...)

Etîmolojî

Ji erebî دين (deyn), têkilî دان (dane, “deyn kirin”), hevreha aramî ܕܝܢܢ / דינ (d-y-n-: darizandin, hukim kirin) ji akadî [skrîpt hewce ye] (dînu, “qanûn; hukim”) ku herwiha serekaniya peyvên "dîn" ("bawerî" lê ne "bêaqil") û "Medîne" ye jî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.