1.rengdêr
evîndar, hezker, aşiq, sewdayî
Mînak
Bayê dilistana min î dilbij şa dike gul û çîçekên gulîstana dilistana min...
Çiqas meyê hêvî daba nifşê nûhatî , nifşê dilbij û dilşewat ji çand , tore û zimanê kurdî re!
Etîmolojî
dil + bijîn - -în
dilbij
/dɘlˈbɘʒ/
2.navdêr
evîndar, hezker, aşiq, sewdayî
Mînak
Dibe ku em dilbijê bûka şiîrê bin û bixwazin zûbizû bi dîdara çavê me ronî bibe.
Etîmolojî
dil + bijîn - -în