Jûjî

diyarî

/dijɑːˈɾiː/

navdêr
  1. Tişta/ê ku kesek belaş dide kesek din (ji ber hevaltiyê anku dostaniyê, ne bi firotin).

    de
    Geschenk / Präsent / Angebinde / Gabe
    en
    present / gift / donation
    nl
    cadeau / donatie / schenking / geschenk
    tr
    hediye / armağan / bağış

Mînak

  • Paşa çi dixwaze bera bixwaze, ji malan, mal, ji canan, can, lê ez diyariya xwe nadim wî.

  • Rûha wî dibû li cismî xalibEsrar dibûn li wî diyarîNêçîr dikir li 'erşê barî

Etîmolojî

Nevebirrî. Dûr nîn e ji diyar (“dîdar, hevdîtin, civîn”) + -î, wek ku meriv biçite dîdar û mêvaniyê û adeten tiştekî bi xwe ra bibe yên dîtî ku diyariya wan bide; yan berevajiyê. Herewsan dibe ku girêdayî dan, ku di zimanên din ên hindûewropî da jî bêjeya boyî "diyarî" ji lêkira dayîn tête dariştin; bide ber rusî дар (dar), yûnaniya kevn δῶρον (dôron), ermeniya kevn տուր (tur) (> ermenî տուրք (turkʻ))... Hemû ji proto-hindûewropî *déh₃rom (“diyarî”), ev bixwe ji *deh₃- (“dan”), ku bêjeyeke ewsanî hêsan î veavakirin e ku xwedêgiravî ev pareke çanda Proto-Hindû-Ewropî a kevnar bûye.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

diyarî — ferhenga kurmancî · Jûjî