1.navdêr
dizîkirin, birina malê xelkê bi qest û venegerandin
- de
- Einbruch
- en
- heist / pilfer / purloin / roof
- nl
- diefstal / stelen
- tr
- çalma / çalmak / kaparozlamak / sirkat
dizîn
/dɘˈziːn/
2.lêkerPirjimar: em didizin
Bêyî hay û destûra keseka/ê tiştekî wê / wî bo xwe birin.
- de
- stehlen / entwenden / klauen / mopsen
- en
- to steal
- nl
- stelen / ontvreemden / jatten / gappen
- tr
- çalmak
Mînak
Duçerxeyê min hatiye dizîn.
Tirkan gelek stranên me dizîne.
Etîmolojî
Ji diz + -în.