navdêr
Cihê agirîn yê tê bawerkirin ku jîngeha gunehkaran e piştî ew bimirin.
- de
- Hölle
- en
- hell / abaddon / infernal / samhill
- nl
- hel
- tr
- cehennem / tamu
Mînak
Naçim ji nik wê rûmehêEr cennetê er dojehêHer çî cihê yar dê her tê
Dijminan Kurdistana biheşt li me kirine dûjeh!
Etîmolojî
Ji proto-hindûewropî *dus- (“dij,xirab, bed”) + *hés-u- (“jîn, jiyan”), hevreha dij û jîn / jiyan yên kurdî, dûzex ya farisî, pehlewî dojex, parsî dûjex, avestayî dewjehuwe-