Jûjî

dotin

/doːˈtɘn/

1.navdêr
  1. deranîna şîr ji guhanan:

    de
    Melken
    en
    milking
    nl
    melken
    tr
    sağım / sağma

Mînak

  • Dotina çêlek û mangayan.

  • Dotina mî û bizinan.

2.lêkerPirjimar: em didoşin
  1. şîr ji guhanên heywanekê deranîn

    de
    melken
    en
    to milk
    nl
    melken
    tr
    sağmak

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî: *dʰeugʰ- , proto-îranî: *dauxş-, pehlewî: doş- , somalî: doş- , farisî: doş-, dōx- , kîrîbatî: dûş- , talîşî: dūş-... , kurdî: dōş-, (zazakî: doşnayen, do-, sanskrîtî: dogh ("şîr"), yûnanî: teukhein, gotî: daug, îngilîzî: doughty Heman rehê proto-hindûewropî herwiha serekaniya peyvên dê, dayik, dêl, dayên û belkî dew û dot e jî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.