Jûjî

ecem

/ɛˈd͡ʒɛm/

navdêr
  1. faris

    de
    Perser
    en
    Persian / Iranian
    nl
    Pers
    tr
    Acem

Mînak

  • Mîm metle'ê şemsa ehed ayîne sifet kirLami' ji 'ereb berqê li fexxarê 'ecem daDa şahidê esma bi hemî wechî binasîn

Etîmolojî

Ji erebî عجم ('ecem: xelk, alem, nezan, ecem, barbar, erebînezan, îranî, faris) ji aramî [skrîpt hewce ye] (egemeh, “xelk, alem, gawir, kafir”) ji אגם (egem: dayik). Bo çêkirina "xelk"ê ji "dayik"ê bide ber umet ji erebî ummet ji umm (dayik)

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.