Jûjî

ekl

navdêr
  1. çêj, tam, lezet

    en
    sapidity / sapidness
    tr
    lezzet

Mînak

  • Ekl û tehma wê hêjîrê di rûyê wî de dabû der.

Etîmolojî

Ji erebî أكل (ekl, “xwarin, zad”).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

ekl — ferhenga kurmancî · Jûjî