Jûjî

elîf

navdêr
  1. Navê herfa ا di alfabeya erebî de.

    de
    Alif
    en
    alif / alef / aleph
    nl
    alif
    tr
    elif

Mînak

  • Nazik û ciwan letîfanZ'yareta qamet elîfanNefs diket jê nefretê

Etîmolojî

Ji erebî أليف (elîf), aramî ܐܵܠܲܦ (alef), îbranî אלף (elêf), yûnanî ἄλφα (álpha), hemû ji fenîkî 𐤀 (ʾ) alêf (a) ji (ga, serê gayî)

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

elîf — ferhenga kurmancî · Jûjî