Jûjî

emîr

navdêr
  1. mîr

    de
    Vorgesetzte / Vorgesetzter
    en
    prince

Mînak

  • Zanit em sî sal esîr înÇehvenêr pirsek emîr înLew bi rehm û şefqe ye

Etîmolojî

Ji erebî أمير (emîr) ku herwiha serekaniya peyva mîr e jî. Ji eynî rehî: amir, emir, emaret, Imarat, amîral.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

emîr — ferhenga kurmancî · Jûjî