1.navdêr
karkirin, şolkirin, îşkirin, xebitîn, şixulîn
emilîn
/ʕɛmɘˈliːn/
2.lêker
kar kirin, şol kirin, îş kirin, xebitîn, şixulîn
Mînak
Lêlê divê sala wê salê dere dergistiyê xwe re cih û karan diemile.
Etîmolojî
Ji erebî عَمِلَ (ʕamila) + kurdî -în. Hevreha emel, emilandin, amil.