(yekjimar) Kesê sêyem; kesa/ê yan heywana/ê yan tişta/ê ku behs li ser e ji bilî ya/yê ku diaxive û ya/yê ku bo tê axiftin.
- de
- er
- en
- he, she, it, they
- nl
- hij / zij
- tr
- o
Mînak
Ew hevalê min e.
Min ew nedît.
Etîmolojî
Hevreha soranî ئەو (ew), zazakî o, farisî او (o), hemû ji proto-îranî *ewe-. Di kurmancî de wê ji "ew + ê", wî ji "ew + î" û wan ji "ew + an" e. o (“ew”) ya tirkî ji zimanekî îranî ye, ol û an yên tirkî yên bi wateya "ew" di bin bandora zimanên îranî de yan winda bûne yan jî wek ya îranî guherîne û bûne o. Serekaniya peyva "ew" di proto-hindûewropî de ne diyar e lê belkî *éy (“yê, ê - îngilîzî the”) yan jî *h₂eu- be ku bi forma xwe ya *h₂eutos serekaniya peyva αὐτός (autós, “xwe”) yûnaniya kevn e ku niha di gelek zimanan de wek auto- û di kurdî de jî ji ber bandora bilêvkirina fransî oto- ye,