Jûjî

ezalet

/ɛzɑːˈlɛt/

navdêr
  1. masûlke, parxone, parxûne, adale, parçeyên leşî yên ku mirov û heywan xwe yan tiştan pê dilivînin

    de
    Muskel
    en
    muscle
    nl
    spier
    tr
    kas / adale

Etîmolojî

Ji erebî عَضَلَة (ʕaḍala).

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

ezalet — ferhenga kurmancî · Jûjî