navdêr
bangê nimêjê, gazîkirina bo nivêjê
- de
- Adhān / Muezzinruf / Gebetsruf
- en
- adhan
- nl
- ezan
- tr
- ezan
Etîmolojî
Ji erebî أَذَان (ʔaḏān) ji أَذِنَ (ʔaḏina, “guh dan, guhdarî kirin”), têkilî izin, miwezin, ji proto-samî *ʾuðn- (“guh”), hevreha aramî ܐܕܢܐ (ʾeḏnā, “guh”), îbrî אדנא (edna: guh).