Jûjî

fêl

/ˈfeːl/

navdêr
  1. lêb, hîle, xap, dekûdolab, qîle, fen, xapandin, xirrandin

    de
    Betrug / Hinterhalt / List / Schlich
    en
    deceit / fraud / cheat / trick
    nl
    list / bedrog
    tr
    hile / niyet

Mînak

  • Kurik jî fêlê xweyî fem dike.

  • , werger: Casimê Celîl

Etîmolojî

Ji erebî فعل^([çavkanî hewce ye]) (fi'l: 1) kiryar, kirin, kar) ji فعل (fe'ele, “kirin”), hevreha aramî ܦܥܠܐ (pe'ela), îbrî פעל (pe'el). Ji heman rehî: fail, fêr, fi'l, mefûl, pale. An dibe ku hevrreha farisî فریب(ferîb) û فریفتن(ferîxten)(xapandin), pehlewî [skrîpt hewce ye] (plyp /⁠frêb⁠/), ji pêş-îranîkî *fre-(ber) + *deb-(xapandin, fêl kirin) ji pêş-hindû-ewropî *dʰebʰ-(xapandin). Herwiha binêrre fên digel fend/fen ku heke ji erebî فن bûya mihtemelen deng wisa neguherriya û firîbaz(xapîner, fendoyî).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.