navdêr
Mîneraleke ji rengê kesk û şîn yê têkilkirî.
- de
- Türkis)
- en
- turquoise
- nl
- turkoois
- tr
- turkuaz / firuze / türkuaz
Etîmolojî
Ji erebî فيروز (feyrûz / fîrûz) / فيروزج (feyrûzec / fîrûzec) ji zimanên îranî, hevreha kurdî pîroze, farisî پیروزه (pîrûzê), farisiya navîn pedroçek, avestayî peyti-reok- (birûsîn), (teyisîn), binere paş û roj / ron. Bo nimûneyeke din jî, ku tê de "p" ya îranî di erebî de bûye "f" û wek "f" li kurdî vegeriye, binere fisteq.