Jûjî

fanêlê helaqe

/fɑːneːˈleː hɛlɑːˈqɛ/

navdêr
  1. Cilê ku mirov di bin bilûz an qemîsan de dike ber xwe.

    de
    Weste
    en
    vest
    tr
    yelek

Etîmolojî

Ji fanêlê + helaqe.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.