Jûjî

fer

1.rengdêr
  1. ferz, muhim, giring, pêdviye, lazim

    de
    einzigartig / wesentlich
    en
    azygous / essential / must / important
    nl
    uniek / essentieel
    tr
    tek / ünik / yumurtalık / biricik

Mînak

  • Ya fer e es evru biçim sîkê.

  • Ya fer e ez îro biçim sûkê.

2.navdêr
  1. kit, lib, yek ji du tiştên bi hev re, yek ji cotekê, ne zo

    en
    priority
    tr
    fer / harlaklık

Mînak

  • Ferek pêlava min ne diyar e.

Etîmolojî

Ji erebî فرد. D ji peyvê ketiye wek kirdin (Sorani) û kirin (Kurmanci).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.