1.rengdêr
cuda, cihê, têvel, taybet, xas, ne mîna yên din, ne wek yên dî, tiştek wisan hebûn ku yên din nîne, tiştek wisan tinebûn ku yên din heye
Mînak
Ew ji yên din ferq e.
ferq
/ˈfɛɾq/
2.navdêr
ferqî, cudahî, taybetî, xasî
- de
- Differenz / Anderssein / Andersartigkeit / Unterschied
- en
- difference / dissimilarity / different / disparity
- nl
- verschil / ongelijkheid / onderscheid
- tr
- fark / ayrı / ayrım / değişik
Mînak
Ferqa wê çi ye.
Bi narê firqetê sohtimJi ferqê ser heta pê daXedenga xefletê nuhtim
Etîmolojî
Ji erebî, ji rehê فرق (f-r-q: ji hev cudakirin), hevreha فرق (ferq: ferq, cuda), herwiha hevreha rehê p-r-q- (cuda kirin) ya aramî. Wek فرق ketiye farisî û wek fark ketiye tirkî jî. Furqan jî heman rehî ye.