navdêr
eyb, şerm, fedî, ar, erz, şermezarî, rûreşî, tişta/ê ku kirina wê ji alî civakî ve wek rûreşiyekê tê hesibandin
- de
- Scham
- en
- shyness / shame / stirring / disgrace
- nl
- schaamte
- tr
- utanç / hicap / utanma / ayıp
Mînak
Fihêt e ku mirov bêcil li derve bigerre.
Etîmolojî
Ji aramî [skrîpt hewce ye] (pehyûta, “xeletî”) ji rehê p-h-y- (xelet bûn, riya xwe winda kirin).