Jûjî

gîsin

/ɡiːˈsɘn/

navdêr
  1. Di cot de nikilê tûj ê ku erdê vediqelêşe.

    de
    Pflugschar
    en
    plowshare / plough / plow
    tr
    saban kulağı / saban demiri

Mînak

  • Cotê bê gîsin, nikil zû lê dişkê.

  • Dikana Kawa tijî gîsin, dahs, misas, tevir, bivir, kuling û bêr bû.

Peyvên girêdayî

Hevwate

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

gîsin — ferhenga kurmancî · Jûjî