navdêr
(li Emparatoriya Romê) kesa/ê ku li sîrkekê dijî kesek din yan dijî lawirek dirinde şer dikir û xelkê jî ji temaşegehê lê dinerî ta kesek ji şervanan yê dî yan lawir kuştiba yan bi xwe bihata kuştin
- de
- Gladiator
- en
- gladiator
- nl
- gladiator
- tr
- gladyatör
Etîmolojî
Ji fransî gladiateur yan ji îngilîzî gladiator ji latînî gladiātor ji gladius (şûr) + -or. Gladius herwiha serekaniya peyva glayol e jî.