Jûjî

guhik

navdêr
  1. nermika guh, gurçika guh, nermikguh, karok, qarçik kufkarik, fîqeroşk, givkarik karik, kumik, karî, kuvarik, feqîrok fitrik, kivkarik, kakevilk, karkulîlk, kufkar, kiwark, kiyarek, kiyark, kokevil, kokowark

    en
    gill / tab
    tr
    kulak memesi / mantar / dilcik / kulakçık

Mînak

  • Çar guhikên destikê çelloya li ber stûyê wê jina rût û tût.

Etîmolojî

Ji guh + -ik.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

guhik — ferhenga kurmancî · Jûjî