Jûjî

hêman

navdêr
  1. bingeh, esas, hîm, xîm, temel, binaxe, binçîne, binetar, bin, binî, binyan, bintar, binanî, binêşe, binema, asas

    de
    Element / Bestandteil / Materie / Stoff
    en
    component / constituent / matter / monad
    nl
    element / bestanddeel
    tr
    eleman / ilke / madde / mebde

Etîmolojî

Bibîne xêv.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hêman — ferhenga kurmancî · Jûjî