/ˈhiːn/
fêr bûn, elimîn, perwerde bûn, zanîn wergirtin
Ji proto-îranî *cneH- ji proto-hindûewropî *ǵenh₃- (“zanîn, nasîn”), hevreha aşna û nas, zanîn, nasîn. Bo H/Ş bidin ber kurmancî heyv / hîv û zazakî aşme. Hewiha belkî têkildarî peyva hay (haydarî).
ta niha, heta noke, heya niho
Ez hîn diçim dibistanê.
Dema ez derketim, hîn nehatibû.
Herwiha hên, hîn jî, hên jî, hê jî, hêj, hê, hevreha farisî farisî هنوز (hanuz), pehlewî ehenûz, ji zimanên îranî.
temen, jî, imr, salên jiyanê
Ez û ew hevhîn in.
Li bal me gotineke pêşiyan heye, dibêjin, "Ne ker ket, ne hîn ziriya". Gelo dibe ku ew peyv hemwateya peyva "hesp" be.
Ji erebî حِين (ḥīn, “dem, wext”), حِينَ (ḥīna, “kengî”).
(tu û yên wek te) Guhartoyeke hûn.
