Jûjî

havîn

/hɑːˈviːn/

navdêrmêzaPirjimar: havîn
  1. Demsala piştî biharê û berî payizê.

    de
    Sommer
    en
    summer
    nl
    zomer
    tr
    yaz

Mînak

  • Ne dixan ma, ne toz û tebara havînê û payîzê ma.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *semh₂- (“havîn; sal”). Hevreha soranî هاوین (hawîn), farisî هامین (hâmin), zazakî hamnan, ermeniya kevn ամառն (amaṙn), ermeniya niha amaṙ, sanskrîtî समा (sámā, “demsal”), îngilîzî summer, almanî Sommer, swêdî sommar... ;Çavkanî * Horn, Paul. (1893): Grundriss der neupersischen Etymologie [Bingehê etîmolojiya farisî] (bi almanî). Strassburg r. 280. * Watkins, Calvert, The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots, Houghton Mifflin Co., 2007, çapa 2an, r. 75 * Etymonline. Online English Etymology Dictionary. <Etymonline> by Douglas Harper. * Pokorny, Julius, Ferhe

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

havîn — ferhenga kurmancî · Jûjî