Jûjî

hejîn

1.navdêr
  1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

    tr
    deprenme / sallanış / sallanma / sarsılış
2.lêker
  1. pêşûpaş li hewa livîn

    de
    beben / schwingen / schaukeln / schwanken
    en
    swing / sway / shake / spouse
    tr
    deprenmek / sarsılmak / sallanmak

Mînak

  • Şaxên hîro yên ku di tozê de mabûn, hejiyan. Ew pinpinîka şîn jî hejiya lê ji cihê xwe tevneliviya.

  • Dest û çongên wê wilo dihejiyan, ku mirov digot a wextî ew were xwarê.

Etîmolojî

Ji erebî هَزَّ (hazza, “hejandin”) ji rehê ه ز ز (h z z) + paşgira kurdî -în. Di peyvên biyanî ên ku dikevin kurdî de, /d/ dibin /z/ û /z/ dibin /j/; bide ber miraz, pêşniyaz, diroz, mêj. Herwiha, gelek caran teşeyên nekurdandî jî peyda dibin wek hezîn. Ji heman rehî herwiha soranî هەژان (hejan). Chyet jî peyvê dide ber erebî هَزَّ (hazza); ÇabolovTsabolov idia dike ku bi "pêşlêker"a "he-" ji jenîn e lê ev ihtimala vê pir kêm e. ^(

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.