Jûjî

hekîm

/hɛˈkiːm/

navdêr
  1. bizîşk, nijdar, doktor, pijîşk, nojdar, luqman, cebar, pispora/ê nesaxiyan, kesa/ê nesaxan sax dike, şarezaya/yê nexweşiyan, kesa/ê nexweşan derman dike

    de
    Arzt / Doktor / Lehrer / Physikus
    en
    doctor / physician / wise / healer
    nl
    arts / dokter / geneesheer / medicus
    tr
    doktor#Tirkî / hekim / otacı / tabip

Mînak

  • Lakîn Ekrad guh nadine hekîman.

Etîmolojî

Ji erebî حكيم (ḥekîm) ji aramî ܚܟܝܡ (xekîm), ji rehê ܚܟܡ (x-k-m-: zanîn). Ji heman rehî bi rêya erebî: hikmet. Ne hevreha "hakim, hekem, hukim" e.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hekîm — ferhenga kurmancî · Jûjî