Jûjî

hemd

navdêr
  1. qest, vîn, hez, daxwaz

    de
    Dank / Wille
    tr
    hamt / irade / istenç / sena

Mînak

  • Bê hemdî min bû.

  • Pîrejina mehtirûm bê hemdê xwe lawij digotin.

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?], têkildarî Mihemed, Hemîd, Mehmûd, Hemdî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hemd — ferhenga kurmancî · Jûjî