1.rengdêr
Ji heriyê; binêre herî (1)
herîn
2.navdêr
Çûn, birêketin, dûrketin.
- de
- Gehen / Weggang
- en
- go / act / of / going
- nl
- gaan / vertrek
- tr
- gitme
Mînak
Ev kûrahiya ji ber helîna cemedê û herîna avê bêhtir eleqeya min biribû ser xwe.
3.lêker
çûn, bi rê ketin, dûr ketin
- de
- gehen
- en
- go
- nl
- gaan
- tr
- gitmek
Mînak
Zû herin!
Ger em niha herin, ew dê negihin me.
Etîmolojî
Ji pêş-hindû-ewropî *h₁er- (1. erd, 2. livîn, çûyîn, herrîn) pêş-îranî *Her- (herrîn, çûn), bi metatezê hevrreha farisî رسیدن(resîden) û dibe ku kurmancî rrizîn jî, hevrreha zazakî herr (“erd”). Lê tenê di kurmanciya jorîn/badînî de heye û zimanên din ên kurdîkî de peyda nabe (heta mijara henekê ye jî, binêre here-were) lewma bide ber ermeniya kevn հեռ- • (heṙ-: dûr), ermeniya niha հեռու (heṙu: dûr). Heke ji vê rehê bibe; hevreha ingilîzî earth, elmanî Erd, holendî aarde, norwêcî, swêdî, danmarkî jord. Bi devokî carinan bi wateya birin bi kar tê, dibe ku wateya resen ew bibe û paşê guherîbe.