Jûjî

hestîk

/hɛsˈtiːk/

1.rengdêr
  1. mîna hestî, bêgoşt, qels, lawaz, zeîf, qaştîk, ne qelew

2.navdêr
  1. hestiyên biçûk

    en
    ossicle
    tr
    kemikçik

Mînak

  • Sê hestîkên guhê naverast (çekûç, dezgeh û zengû), hestiyên herî hûrik in di laşê mirov de.

Etîmolojî

Ji hestî + -k.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hestîk — ferhenga kurmancî · Jûjî