Jûjî

hilû

/hɪˈluː/

1.rengdêr
  1. Cihê yan tişta/ê rast, ne yê geh bilind û geh nizm, ne yê gir yan dir.

    de
    glatt / eben / Adler
    en
    smooth
    tr
    erik, pürüzsüz

Etîmolojî

Bi metatezê ji *kelçe (piçekê kel anku serrût) ji kel + -çe, ji proto-hindûewropî *gAlw- (hilû, rût, bêmû, kel, keçel), hevrehên kurmancî kel, kele, kelle, kulox, hilû, farisî کل (kel), كله (kelle), latînî calvus (> fransî chauve), rusî голый (goliy: rût), îngilîzî callow, almanî kahl, holendî kaal, çekî û holý, slovenî gol, polonî goły...

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

2.navdêrmêzaPirjimar: hilû
  1. Guhartoyeke hilûk.

    en
    plum
    tr
    erik, pürüzsüz

Etîmolojî

Confer Persian آلو (âlu, “plum; prune”).

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hilû — ferhenga kurmancî · Jûjî