navdêr
Încas, hêrûg, alûçe, şilor mêweyek anku fêkiyek yekberik û rûhilû (ne gir) e (bi gelemperî rengê wê mor yan sorê tarî ye).
- de
- Pflaumenbaum / Pflaume / Zwetschge
- en
- plum
- nl
- pruimenboom / pruim
- tr
- erik
Etîmolojî
Ji zimanên îranî, hevreha din ya kurmancî hêrûk, soranî ههلووژه (helûje), ههڵووچه (hełûçe), kirmanşanî alûçe, farisî آلو (alû), آلوچه (alûçe), pehlewî alûg, ji zimanên îranî, herwiha hevreha sanskrîtî आलू (alû), latînî allium (pîvaz, sîr)... hemû ji proto-hindûewropî *h₂eHlu- (“reh, kixs”). Herwiha bide ber sûmerî 𒄩𒇻𒂠 (ḫa-lu-ub₂ /ḫalub/, “hilûk”). ալոճ (aloç) ya ermenî û herwiha alıç û erik yên tirkî ji zimanên îranî hatine wergirtin.