Jûjî

hirç

/ˈhɘɾt͡ʃ/

navdêrnêrza
  1. Heywanek kovî ya mezin û têr-pûrt ya guhandar e.

    de
    Bär / Bärin
    en
    bear
    nl
    beer / berin
    tr
    ayı

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê Proto-îranî *Hŕ̥šah Kurmancî hirç Mîrasmayî ji proto-îranî *Hŕ̥šah. Hevreha soranî ورچ (wirç), kurdiya başûrî hirç / hirs, lekî xirs, hewramî heşe, zazakî heş, belûçî ہرس (hirs), mazenderanî ارش (erş) û اش (eş), farisî خرس (xers), pehlewî xirs, osetî арс (ars), avestayî 𐬀𐬭𐬴𐬀 (arṣ̌a), sanskrîtî ऋक्ष (ṛ́kṣa), ermenî արջ (arǰ), albanî ari, lîtwanî irštvà (kunca hirçê), bretonî arzh, latînî ursus, romanî urs, îtalî orso, fransî ours, spanî oso, yûnanî άρκτος (árktos), hîtîtî 𒄯𒁖𒂵𒀸 (ḫartaggaš).. Hêjayî gotinê ye ku ev peyv di zimanên germenî de (wek almanî, îngilîzî, holendî û swêdî

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hirç — ferhenga kurmancî · Jûjî