Jûjî

hir hir

navdêr
  1. lê xorîn, nerazîbûna xelkê, dengê qerqeşeya xelkê, dengê axiftinê ji nerazîbûnê

    en
    turmoil / turbulence / confusion

Etîmolojî

Ji hir + hir.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hir hir — ferhenga kurmancî · Jûjî