Jûjî

hov

/ˈhoːv/

rengdêr
  1. wehşî, dirinde, ne mirovane, ne medenî, barbar, kûvî, nemirov, heywan, horrim

    de
    brutal / barbarisch / drakonisch / freilebend
    en
    wild / savage / brute / raw
    tr
    barbar / ilkel / nobran / yabani

Mînak

  • Kurê min, xwe ji wan hovan dûr bixe.

  • Em di kanaleke hov û bi mij û dûman de bûn.

Etîmolojî

Hevreha farisî خشم (xişm, “kerb, hêrs”) (>kurdî xişim), farisiya navîn 𐫟𐫏𐫢𐫖 (xêşm), avestayî 𐬀𐬉𐬱𐬆𐬨𐬀 (aēšəma), proto-îranî *HáyšHmah, ji proto-hindûîranî *HáyšHmas, ji proto-hindûewropî *h₁óysh₂-mo-s, ji *h₁eysh₂- (“xurt kirin; pal dan pêş”) + *-mos. Hevreha yûnaniya kevn οἶμα (oîma, “lezekê”). Wek *eyşm > *hêşm > *hûşm (guherrîna /ê/ > /û/) >> *hûhv (wek di *çeşm > çehv) > hov (wek di suhtin > sotin); guherrîna dengî dibe wisan bûbe da bi heyv, hîv tevlihev nebe. Tenê di kurdiya bakurî da peyda dibe, zazakî hov ji kurmancî hatiye deynkirin. Ev bêje herwihan navkê dêwekî bû (ku jê çê bûye herwi

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.