Jûjî

hukimî

/hʊkɘˈmiː/

navdêr
  1. rewşa hukimbûnê

    tr
    hükmi / tüzel

Etîmolojî

Ji hukim + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hukimî — ferhenga kurmancî · Jûjî