navdêr
doqik, doqişk, ço, çov, pelendar, darê stûr û qayim yê ku bi taybetî bo lêdanê tê bikaranîn
- tr
- cop
Etîmolojî
Ji proto-îranî *hengiz-, ji proto-hindûewropî *h₂onkos. Hevreha farisî انگیزه (engîzê), sanskrîtî अङ्क (eṅke), yûnaniya kevn ὄγκος (ónkos), latînî uncus.