Jûjî

izin

navdêrmêza
  1. destûr, ruxset, rêdan, hêlan, hiştin yan qebûlkirin ku kesek tiştekî bike

    de
    Erlaubnis / Gestattung / Genehmigung
    en
    permission
    nl
    toestemming / toelating / permissie / verlof
    tr
    izin / müsaade / ruhsat

Etîmolojî

Ji erebî اذن (iδin) ji اذن (eδine, “guhdarî kirin, guh danê”) ji اذن (uδn, “guh”), hevreha aramî ܐܕܢܐ / אדנא ('idna: guh), îbrî אוזן (ozên: guh), akadî 𒉿 (uznu: guh), ge'ezî አዝን (ʾǝzn)....

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

izin — ferhenga kurmancî · Jûjî