Jûjî

kêf

navdêr
  1. xweşî (bi taybetî ya dilî)

    de
    Begehren / Freude / Laune / Partie
    en
    alacrity / diversion / divertissement / jocundity
    nl
    plezier / genot / vermaak
    tr
    eğlence / keyif / kıvanç / meserret

Mînak

  • Îbo têgihîşt ku kêfa Ferzend ne lê ye, wî nexwest ku zêde henekan bike (...)

  • Yek neş'e bes e heta serencamEw kêfeke mehd e bêkem û keyfEsrareke bêxeyal û bêteyf

Etîmolojî

Ji erebî كَيْف (kayf).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.