Jûjî

kêferat

navdêr
  1. ked, keftûleft, têkoşîn, xebat, cehd, hewl, zehmetî, zehmetkêşî

    tr
    çaba / çabalama / didinme / didinti

Etîmolojî

Ji erebî كفارة (kefareᵗ) ji كفر (reş kirin, jê birin, niximandin), hevreha aramî כפרא (kipara: bedel), akadî keparu (jê birin). Ji heman rehî: kufir.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.