Jûjî

kêlek

/kʰeːˈlɛk/

navdêr
  1. al, alî, la, teref, hêl, tenişt, rex

    de
    Seite
    en
    side / böğür
    nl
    zij
    tr
    yan / böğür

Mînak

  • Kêleka min ya rastê gelek diêşît.

  • Wextê kû tu li kêleka min î, ez zanim kû Cemalê min li rex min e, bîhna wî ji te tê.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kêlek — ferhenga kurmancî · Jûjî