Jûjî

kêr

navdêrmêza
  1. Amûrek e tişt pê tên birîn (biçûk e û mirov dikare di berîka xwe de hilgire).

    de
    Messer / brauchbar
    en
    knife
    nl
    mes
    tr
    bıçak
  2. yarar / fayda

    de
    Nutzen / Vorteil
    en
    benefit, use
    nl
    nut / voordeel

Mînak

  • Kêra te kot bûye goşt nabire.

  • Ji mexmûrê di pêçayê / Qumaş kevn e bi kêr nayê

Etîmolojî

proto-hindûarî: *krtî- ("kêr"), *kert- ("birrîn"); avestayî: kareta- ("kêr"), kert- ("birrîn"); fam: kart ("kêr"); farisî: kard ("kêr"); kurdî: kêr ("kêr"), ker] (parçe, pirt); nuxalk: karç ("kêr"); osetî: kard ("kêr"); hewramî: kard ("kêr"); (zazakî: kard ("kêr")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kêr — ferhenga kurmancî · Jûjî