Jûjî

kêz

/ˈkeːz/

navdêr
  1. Hin candarên biçûk yên mîna mêşan yan jê mezintir lê û nafirrin.

    de
    Wanze / Schnabelkerf
    en
    bug
    nl
    wants
    tr
    böcek

Etîmolojî

Herwisa kêzik; hevreha farsî خبزدوک (xabazduk) û خبزدو (xabazdu), şirazî xazuk, masermî γazuk, rîçî γazik, dewsîranî γazi, merwdeştî qazuk. Bo guherîna "x > k" bide ber kurdî ker, farsî خر (xar), herwisa "a > ê" bide ber kurdî kêm, farsî کم (kam).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kêz — ferhenga kurmancî · Jûjî