Jûjî

kahîn

navdêr
  1. Kesê ku radibe bi gehandina di navbera Xwedê yan xwedawend u mirovan da. Di encam da karê wan dimîne li ser beş, qurbanîdan, nîşandanên ayînî yan pêşbînî.

    de
    Spökenkieker / Wahrsager / Wahrsagerin / Priester
    en
    fortuneteller / soothsayer / priest
    tr
    kahin / kâhin

Etîmolojî

Ji erebî كاهن (kahin), hevreha aramî ܟܗܢܐ / כהנא (kahna), îbranî כוהן (kohên) ji כונ (k-w-n-: rabûn, sekinîn > kurdî kewn), amharî ካህን (kahn)...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.