navdêr
konvoy, çend kesên ku bi hev re bi rêyekê ve dimeşin (bi taybetî kesên bi dewar û bar)
- de
- Karawane
- en
- caravan
- nl
- karavaan
- tr
- kervan
Mînak
Se direwin, karwan diborin.
Etîmolojî
Hevreha soranî کاروان (karwan), farisî کاروان (karvan), pertî kʾrwʾn, pehlewî karewan, hexamenişî 𐎣𐎠𐎼 (k-e-r-, kare-: leşker, mirov), sanskrîtî कुल (kula: ref, revde, kom), lîtwanî kãras (ceng, şer), latviyayî karš (ceng, şer), yûnaniya kevn κοίρανος (koíranos: fermander, serleşker), gotî 𐌷𐌰𐍂𐌾𐌹𐍃 (harjis: artêş), swêdî här (leşker), danmarkî hær (leşker), almanî Heer (leşker), holendî heer, îngilîzî here (dijmin), îrlendî cuire (ref, kom)... hemû ji proto-hindûewropî *kor-os, *kory-os (artêş, leşker). Anku maneya bingehîn ya peyvê pêşî "leşker" bû, paşî bûye "leşkerên bi rê ve", paşî her koma k