Jûjî

kedûkesb

navdêr
  1. kar û karan, xebat, ked, kesp, kar, mijûlahî, çalakî, şol û şuxl.

    tr
    cefa / emek ve artı değer

Mînak

  • Em li welatê xurbetê xebitîn, me keda xwe girt, kesbê me xelkê re çû

Etîmolojî

Ji ked û kesb

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kedûkesb — ferhenga kurmancî · Jûjî